Waarom ik op het laatste moment onze zomervakantie geannuleerd heb …

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Ik had er zó veel zin in: eindelijk weer eens écht op vakantie. Natuurlijk is er helemaal niks mis met Friesland. Sterker nog, we (Lief en ik) hebben er vorig jaar een heerlijke week gehad, met uitstapjes naar Schiermonnikoog

en Ameland en het fijne Landgoed Lauswolt als ‘thuisbasis’, maar zoals zovelen voelde ook ik dat kriebelende ‘ik wil gewoon wég!’-gevoel. Het is al zo lang geleden, en hard gewerkt, en rottige tijd en lastig, en weet ik veel wat nog meer waardoor we vonden dat we het heus verdienden om naar het buitenland te gaan, met meer kans op warme zonnige dagen dan in Nederland.

Beschermd? Ja, maar toch …

Aan onze vaccinaties ligt het niet. We zijn allebei #fullyvaccinated met de Rolls Royce onder de vaccinaties, Pfizer, én het is meer dan twee weken geleden.

We zouden met onze eigen auto gaan, en we zijn geen ‘kroeg / nachtclub/ festivalgangers’ waar het al snel druk en ‘erg knus’ is. Lees: waar anderhalve meter al snel verandert in 15 centimeter. De citytrip naar München zat me een beetje dwars omdat het, hoe je het ook wendt of keert, een heel drukke wereldstad is, maar we dachten daar door zelf alert te blijven, wel goed mee om te kunnen gaan. In Süd-Tirol was het plan om naar een klein onbekend dorpje te gaan waar wij al jaren in hetzelfde kleine luxe familiehotel logeren om te skiën maar waar het woord ‘après ski’ goddank nog niet bestaat. Dit keer zou het dan dus wandelen en golfen worden. En tóch …

Covidregels en hackers, niet echt een match made in heaven

Hoe dichterbij de vertrekdag kwam, hoe meer we allebei onze twijfels begonnen uit te spreken. Eerst nog wat indirect, zo van ’Heb je al een beetje zin om te gaan?’ maar daarna ‘Wat denk jij? Wordt het gedoe?’ en allebei een beetje halfslachtig ‘Welnee, komt allemaal goed!’ maar ondertussen alles goed in de gaten houdend qua regels en voorschriften.

Bij mij ging de lol er wel zo’n beetje af toen het nieuws kwam dat je voor Italië, behalve een vaccinatiebewijs, óók een digitaal formulier moet invullen. Met je geboortedatum, en je kenteken, en zo nog wat dingetjes waar ik een heel ander soort kriebels van kreeg, namelijk die van ‘oops’. Want het is niet alsof het qua veiligheid nu zo lekker geregeld is bij de diverse (semi-)overheden. Elke dag lezen we over enorm grote hacks waarbij gevoelige, en voor criminelen waardevolle, informatie, ineens niet meer alleen van mij is, maar vooral voor de hoogste bieder.

En: ik ben getrouwd met iemand die bedrijfskundige informatica gestudeerd heeft. En een tíkje voorzichtig is met onze online veiligheid. Toegegeven, dat is soms heus meer dan een beetje irritant, maar veel vaker nog is het heel fijn gebleken. In dit geval bleek het voor ons beiden doorslaggevend om onze vakantie dan maar in zijn geheel te annuleren. Want gecombineerd met de mondkapjesplicht

en het toch wel nogal swifferachtige beleid van onze eigen regering dachten we allebei ‘laat maar…’

Hallo Nederlandse kust!

Maar laat het dan maar aan mijn Lief over om iets anders te regelen. Want ineens kreeg ik een uitnodiging in mijn inbox met daarin ‘Noordwijk’. Hij heeft het gewoon direct helemaal geregeld! En ik? Ik ben hier zó blij mee! Naar de mooiste kust van Nederland, in één van de fijnste hotels, met een heerlijk strand en uiteraard Breakers Beach House.

Dus kom maar door met nog een ‘staycation’. Wie weet, hopelijk, dat het in december anders is, maar voor nu blijf ik lekker in eigen land!