Even over al die streamingdiensten hè …

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Laat ik vooropstellen dat het voor mij allemaal echt niet gratis hoeft. Sterker nog: Ik ga regelmatig met mensen in discussie die zeveren dat iets achter een betaalmuur zit. Want het is heel eenvoudig én logisch: Het creëren van content – laat ik het maar even breed houden- kost geld. Journalisten, tekstschrijvers, fotografen, administratie, apparatuur, kantoor, gas, licht en water, het kost állemaal geld. Dat je geen papieren magazine of krant meer koopt, wil niet zeggen dat het dan niks meer kost om te maken.

Hetzelfde geldt voor films, series en documentaires.  Kijk je lineair, dus op t.v., dan krijg je om de haverklap vijf minuten reclame. Inderdaad, rete-irritant, maar ook hier geldt: die mensen moeten ook allemaal de hypotheek en boodschappen betalen. Net als jij en ik. Wil je daarvan af, of wil je, zoals ik, meer keuze hebben in wat en wanneer je kijkt, dan kijk je een via een streamingdienst.

Van het één komt het ander

Bij mij begon het met Netflix. Toen kwam Videoland erbij omdat Grey’s Anatomy daarheen ‘verhuisde’ en ik ook ‘a million little things wilde zien, en ‘New Amsterdam’. Enzo 😉

Vervolgens kwam Pathé Thuis, en dan hebben we natuurlijk ook nog Ziggo Plus, het oude HBO. Dat zijn vier abonnementen, en dat zijn domweg extra vaste lasten per maand. Aan de andere kant sparen we natuurlijk geld uit omdat we geen Cd’s (want Spotify) en Dvd’s meer kopen. Misschien ontstaat er dan spontaan budget voor CineMember, want o, wat staan daar geweldig mooie arthouse films op.

Toch heb ik het geld er met liefde voor over want:

* Ik kijk wanneer ik wil,
* Ik kijk waar ik wil,
* Ik kijk zolang ik wil. Nou ja, tot iets ‘op’ of ‘uit’ is dan, maar bingen is echt mijn favoriete sport,
* Ik kijk zonder reclame, én
* Ik heb veel meer keuze.

Het gevecht om de abonnees is begonnen …

Maar wat ik zo langzaamaan echt niet meer leuk vind, is dat die streamingdiensten elkaar, en daarmee jou en mij, het leven zuur maken. Want de Disneyfilms gingen weg bij Netflix, en met Disney verdween heel veel van het ‘Netflix Children’ -assortiment. Niks van de content wordt meer gedeeld.

Dat zou in mijn geval nog niet zo erg zijn aangezien ik toch geen kinderen heb, maar met Disney verdwenen ook Pixar en National Geographic. En Disney+ breidt uit. Ze hebben nu diverse ‘merken’ met als nieuwste telg ‘Star’. Star is voor volwassenen. Nee, niet het roemruchte ‘adult only’ met een zeer schaars geklede Heidi en Peter, maar gewoon ‘voor volwassenen’. Scandal bijvoorbeeld, is dus weg bij Netflix en Videoland.

En om de ellende compleet te maken, hebben we ook nog Amazon. Amazon is de streamingdienst waar ‘Little Fires Everywhere’ van Kerry Washington zien is.

Deze serie wil ik echt heel graag zien. Klein nadeeltje: Ik ben om diverse redenen zwaar anti-Amazon . Dus helaas zit ‘LFE’ er voorlopig niet in voor mij. Simpelweg omdat ik weiger bij te dragen aan de instandhouding van een bedrijf als Amazon.

Wat te doen?

Maar wat doe ik dan nu? Hoeveel geld mag iets kosten? Ja, zoveel als de gek ervoor geeft zei mijn oma altijd. En dat is natuurlijk helemaal waar. De vraag is dus nu hoe gek ík ben. Dat, én hoe we het voor elkaar gaan krijgen dat die vermaledijde streamingdiensten óf alles delen, óf alles wereldwijd beschikbaar stellen.