Waarom ik niet geloof dat ‘alles anders is’ na Corona …

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

We gaan andere dingen weer waarderen: Kinderen leren koken, voor hun huisdieren zorgen, en ruimen hun eigen kamer op”. Volgens mij ben ik hard bezig een ouwe-cranky-midlife-menopauze-trut te worden want elke keer als ik dat soort dingen lees, denk ik: “Waarom is dat bijzonder? Ik mag toch hopen dat je je kroost dat evengoed wel bijbrengt, ook zonder pandemie”.

We leren een les

Als ik Facebook en Instagram mag geloven, heeft iedereen het licht gezien: we gaan het allemaal anders doen, voorzichtiger zijn met onze planeet. Dit is een lés voor ons en straks hebben we allemaal een moestuin, gaan we eco-proof op vakantie en koesteren de plek die we ons thuis noemen.

De aarde knapt wél op van Corona

Eerlijk is eerlijk: de aarde slaakt waarschijnlijk een zucht van verlichting. Elke dag, al een paar maanden. Puur door de afwezigheid van ons, mensen. Het is de enige ‘silver lining’ aan deze ellende: schonere luchten, helderder water, minder stikstof, en méér en ándere dieren.

Dit is Venetië nu:

bron: #VenetiaPulita op Facebook

En iedereen juicht, want o wat is het water schoon en helder, en er zwemmen zelfs weer vissen in de wereldberoemde kanalen.

Ik geloof het niet zo

Sterker: ik denk dat we het erger gaan maken dan ooit. Omdat mensen vinden ‘dat ze het verdiend hebben om feest te vieren, het léven te vieren’. En hóppa, daar gaan de cheapo vluchten naar Ibiza, en hóppa, daar rennen Truus en Trudy fijn samen naar de Primark ‘want dat hebben we wel verdiend’.

Het gros van de mensen is veel te egoïstisch om blijvend betere keuzes te maken: Om meer te betalen voor een vliegticket opdat er bomen geplant kunnen worden, om meer te betalen voor vlees opdat die gruwelijke mega-stallen verdwijnen, om meer te betalen voor eieren en kaas opdat de kippen en de koeien gewoon naar buiten kunnen. Om genoegen te nemen met mínder. Dus hóppa: met donderend geraas komt alles weer in beweging. De fast fashion, de fast holidays, de fast food. Meer en harder dan ooit. Prima om de geldcirculatie weer op gang te krijgen zul je zeggen. Maar nee, niet op die manier.

Zéker moeten we geld uitgeven

Zoveel als maar kan. Maar wel aan andere dingen: aan zonnepanelen, aan duurzame mode, en duurzame vakanties.

Het hoeft niet perfect hè, maar het kan heel makkelijk veel minder schadelijk.

Waarom zo pessimistisch?

Tsja, blijkbaar heb ik iets teveel bewijzen gezien van hoe we het al eeuwen doen met z’n allen. Ik denk dat het met Covid19 net zo werkt als wanneer je op een verre vakantie bent geweest en daar afschuwelijke armoede en ellende hebt gezien. Op dat moment denk je dat je veranderd bent, dat wat je gezien hebt zóveel indruk op je heeft gemaakt, dat je het straks thuis écht anders gaat doen. En dat doe je ook. Een week of twee. In week drie is het al een stuk minder en na een maand is het weer als vanouds. Als je niet al ergens in je karakter (én je hersenen) iets hebt waardoor je sowieso nadenkt bij wat je koopt, brengt geen pandemie daar verandering in.

En over een maand of zes houdt de aarde haar adem weer in, angstig voor wat komen gaat.

Oorspronkelijk geschreven voor Nouveau, publicatiedatum 8 april 2020*