Waarom doen mensen deze dingen in restaurants?

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Afgelopen twee weken waren Mijn lief en ik weer eens onderweg, negen dagen achter elkaar om precies te zijn. We sliepen in Frankfurt, in München en in Pozzolengo (Italië). Negen dagen onderweg, betekent ook negen dagen elke dag een paar keer ‘buiten de deur’ eten. Kortom, aardig wat momenten om me te kunnen verbazen en dat gebeurde dan ook.

MENSEN DIE DE REKENING SPLITSEN 

Denk je dat de medewerkers in het restaurant niets te doen hebben? Hij een cappuccino, een water en een acai bowl, zij een latte met een eiwitomelet, hij een … pfffff. Echt, reken in één keer af, zoek het onderling uit en stuur vervolgens een Tikkie. 

WEL SAMEN AFREKENEN, MAAR MOEILIJK DOEN OVER:

Dat X geen dessert gehad heeft, Y geen wijn gedronken heeft, en Z wel een glas wijn, maar geen voorgerecht. Je bent samen uit eten en je deelt de rekening. Mekker dan niet over dat wijntje of ijsje. Of geef je thuis ook commentaar als de één sneller drinkt dan de ander? Stop je dan met bijschenken? Ik mag toch hopen van niet… Lijkt mij in ieder geval niet heel gezellig. 

KRAANWATER BESTELLEN EN KLAGEN DAT HET NIET GRATIS IS

Kraanwater in plaats van bronwater is an sich natuurlijk prima, want het is een veel duurzamer alternatief. Immers: geen transport en geen verpakking. Maar, kraanwater is niét gratis. Water kost geld, het brengen en halen van de glazen kost geld, het afwassen van de glazen kost geld en bovendien moeten de locatie, belastingen en de mensen ook betaald worden. En heel eerlijk: je bent lekker aan het eten, je geniet. Laat je typisch Hollandse zuinigheid dan ook fijn thuis. 

GAAN ‘SOCIAL DEALEN’ EN DAN ÜBERKRITISCH ZIJN

Over de ‘bite’ van de boontjes: “Die mogen best wat gaarder, want dat vinden mensen écht veel lekkerder.” Ten eerste hóren boontjes een ‘bite’ te hebben en ten tweede: dat je gebruikmaakt van Social Deal is je goed recht, maar moet je je dan echt gedragen alsof je namens de Michelingids komt? Ik heb dan altijd te doen met de betreffende horecaondernemer. Die verdient al bijna niks aan zo’n diner, en dan krijgt hij/zij dat geneuzel er ook nog eens bij. 

ROKERS 

Ja, ik gooi de knuppel maar weer eens in het hoenderhok. Ik heb het er al eerder over gehad en ik ben nog niet van mening veranderd: roken hoort niet bij eten. Met (hopelijk) een paar mooie maanden in aantocht, verkassen we met zijn allen weer naar buiten. Aan de, pak ‘m beet, 23% van de Nederlanders die rookt zou ik willen vragen: houd rekening met de mensen die nog zitten te eten. Zelf wachten jullie ook niet voor niks tot ná het eten voor je zo’n (giftige! ziekmakende!) stinkstok aansteekt. 

KLEINE KINDEREN MEENEMEN NAAR EEN LUXE RESTAURANT

Ook zo’n voortdurend verschijnsel. Vorig jaar zorgde de Belgische horecaondernemer Brosse voor veel ophef door geen kinderen meer toe te staan op zijn terras. Ik snap die man volkomen. Een week of twee geleden ook weer…We waren bij een chique Italiaans restaurant, zo eentje waar ze geen pizza serveren, en dan loopt er een ukkepuk van een jaar of twee gillend tussen de tafels door. Waarom ga je niet naar een pannenkoekenrestaurant met zo’n kleintje? Dat je zelf graag wilt genieten van goed eten, dát snap ik, maar regel dan een babysitter en kom met z’n tweetjes. En zorg anders dat je een tablet mét koptelefoon voor je kind bij je hebt, zodat hij rustig blijft zitten. Iedereen blij. 

EN ALS JE ALLES GEHAD HEBT… 

Komen er mensen die zeuren over rode ui en croutons die ze niet blieven, saus in een apart bakje willen en tot overmaat van ramp eerst vijf minuten bezig zijn met het fotograferen van hun eten, drinken en/of zichzelf in combinatie met dat eten. En dat enkel en alleen omdat ze een keer een bijzondere koffie drinken. Ja, ik heb het over dat mens op de foto bovenaan dit blog. Yours truly dus 😉

Oorspronkelijk geschreven voor #NouveauNL, publicatiedatum 31 mei 2019