Rara, wat hebben de Taliban en De Slimste Mens met elkaar gemeen?

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Antwoord: beiden waren gisteren trending op Twitter. Ik durf wel te zeggen dat ik één van de eerste mensen in Nederland was met een Twitter-account en dat ook actief gebruikte. Heidsieck heette ik toen, inderdaad, naar de champagne. Maar waar mijn relatie met champagne er eentje in de categorie ‘liefde op het eerste gezicht’ was,  is die met Twitter er eentje uit de ‘haat-liefde-hoek’. Want echt, alles wat er gezegd wordt over dit riool met stinkende poep is waar. Het is écht de afvoerput van online media. En ik hoor je nu al zeggen: ‘Waarom zit je er dan?’ Ja, dat vroeg ik me ook af. En het antwoord was niet echt bevredigend dus maakte ik de verkering uit. En dan ga je terugkijken. Herinner je je waarom je er in eerste instantie ook alweer aan begon. Besef je dat het er ook ontzettend lachen was. Zo is er weinig leuker dan tegelijkertijd ‘Kopen Zonder Kijken’ kijken en ondertussen op Twitter meelezen met de comments. Er zitten namelijk mensen op Twitter die een waanzinnig snel en briljant gevoel voor (sarcastische) humor hebben. Met als resultaat dat ik besloot onze relatie een tweede kans te geven: Sinds een week of wat zijn Twitter en ik weer samen.

Weer de standaard drie witte mannen op een rij?

Gisteren was het maandag en zoals (bijna) altijd, kijken Lief en ik om 2040uur De Slimste Mens. Met gisteren van links naar rechts op de stoelen Rikkert van Huisstede – theatermaker,  Nick Toet – YouTubeKok is geloof ik de juiste functienaam, en Joost Oomen – dichter, schrijver en nu-niet-meer-zo-geheime-eeneiige-tweelingbroer van Stefano Keizers. Als je dit zo leest, zóu je kunnen zeggen: Weer de standaard drie witte mannen.  Tót je ze zag:

Mijn oog viel het eerst op de belachelijk mooie benen van Rikkert. Wat moet een vent met zulke mooie benen zonder ook maar één putje? Nou, heel simpel: een korte zwarte jurk en hoge zwarte hakken dragen. Cool!

Toen Nick met op zijn armen amper nog iets van huidskleur te zien.

En tot slot Joost. Die had vanavond donkere nagellak op.

Ik zat het rustig te bekijken terwijl ik ook met een half oog op mijn tablet ‘The Telegraph’ aan het lezen was. Over de Taliban die in een oogwenk Kabul hebben veroverd, het paleis bestormd en het vliegveld bezet. Ineens voelde ik weer iets van trots op ons kikkerlandje. Want hier hoefde je 15 jaar geleden niet mee aan te komen. Dus maakte ik met mijn smartphone een foto van het televisiescherm en zette dat op Twitter, uiteraard met de hashtag #DeSlimsteMens.

Ik trapte er wéér in

Om vervolgens vól in de bekende Twitterfuik te stappen. Ik ging de andere comments lezen. Hieronder een collectie van de ‘mooiste’ (not) reacties. ‘Helaas’ heb ik een selectie moeten maken, het waren er nog een paar meer…

En wat dacht je van deze?

Die ‘meneer’ heb ik, uiteraard, gerapporteerd.

Een acteur is het voorbeeld voor de ‘echte man’

Iemand anders heeft het over een rariteitenkabinet en een moeder uit Friesland vraagt zich af wat er toch met de echte mannen is gebeurd. Toen ik haar vroeg wat volgens haar een echte man is, was het antwoord ‘Sean Connery bijvoorbeeld. Mannen waar je een oorlog mee kunt winnen’.  

Wat bij mij dan weer een andere vraag oproept: Zou deze moeder weten dat Sean Connery acteur was? Dat hij een rol speelde? Dat dat niet echt is? Ja, tuurlijk, de man speelde heldenrollen. Maar dat je in deze context een acteur noemt zegt wel iets over je wereldbeeld.

Ik vraag me dan ook af hoeveel mensen echt denken dat de, en nu komt er een heel gevaarlijk woord, ‘gemiddelde heteroman’ zo heroïsch en sterk en onvervaard is. Dan ben ik bang dat ze nog wel eens ruw wakker geschud kunnen worden. Tip aan al die mensen: blijf vooral lekker binnen in je eigen bubbel romantische films kijken.

Edoch, wat me meer stoorde, was de implicatie. Ze duidt op een tweedeling. Eentje die er altijd al is geweest want ook in de WO-I en WO-II gingen echt niet alle mannen naar het front. En dat is nu niet anders. Maar is dat erg? Nee.

Wat wel erg is, is dat er een tweedeling wordt geïmpliceerd, namelijjk dat deze mannen minderwaardig zijn. Newsflash: met mij win je de oorlog ook niet bepaald. Voor elektra kijk ik naar mijn man en voor het zware tuinwerk naar de tuinman. Ik schrijf stukjes. Niet bepaald een essentieel beroep in de zin zoals we dat de afgelopen twee jaar (iets met Covid) hebben leren kennen. Ben ik daarom minder? Mag  ik er daarom niet zijn? 

Het kan altijd erger

Want in de tijd dat wij op onze bank met een kop koffie ons druk maken op Twitter, explodeert in Afghanistan een 20 jaar lange soort van ‘rust’ en verandert in angst, chaos en paniek. Horen, kijken en lezen we hoe meisjes en vrouwen van de ene op de andere dag niet meer naar school mogen, vrouwen niet meer mogen werken, en beiden zich compleet moeten bedekken.

En in Nederland zegt iemand dan dit op Twitter in relatie tot Rikkert bij De Slimste Mens

Ik heb er niet op gereageerd. Ik heb ‘m gerapporteerd. Dit soort mensen maakt me woedend. Ik weet wel voor welke mensen ík angst zou hebben als die ooit aan de macht zouden komen: precies deze groep. Want hoe lang duurt het dan voor ik weer blootsvoets achter het aanrecht sta? Zwanger gaat niet meer (al gesteriliseerd en nu ‘ouwe soepkip in de overgang’) maar hé, ik kan koken en de was doen toch? #sarcasmoff.

Wat denken al die mensen toch?

Ik heb het al vaker gezegd, en zal het ongetwijfeld blijven zeggen: Waarom tikken mensen zo makkelijk dat soort dingen?

Weten ze dan niet dat er onvoorstelbaar veel leed is wat wij helemaal niet zien? Vrouwen en kinderen thuis verborgen, in doodsangst. Een onbestaanbare dreiging en angst temidden van een continue chaos en paniek.

Al die Henk en Ingrid’s die roepen ‘Ik zie alleen maar mannen vluchten! De lafaards!’ …

Hier even een eye-opener: Die mannen worden 9 van de 10 keer gestuurd door hun eigen vrouw en familie. Zij hebben namelijk nog een klein beetje kans om daadwerkelijk in een vliegtuig te komen. De vrouwen niet. Vrouwen, meisjes, zijn in levensgevaar zodra ze één voet buiten de deur zetten. Dus sturen ze hun broers en vaders in de hoop dat het hen lukt de grens over te komen opdat die daarna kunnen proberen papieren te regelen zodat echtgenotes, dochters en zussen via een veilige route het land uit kunnen. Die mannen gaan verscheurd en met angst in hun hart richting het vliegveld. Een ‘reis’ als deze aangaan, is gevaarlijk. De kans dat je gezin onderweg uit elkaar getrokken wordt, is levensgroot. Waarna de mannen gevangen worden genomen, gemarteld, geronseld of gedood , en daarmee is het lot van de vrouwen ook bezegeld: die worden verkracht, gaan van ‘man’ tot ‘man’ als seksslaaf. Het is kiezen uit twee gruwelijk kwade scenario’s.

Om dit verhaal toch met een positieve noot af te sluiten

Ik heb gisteren dus genoten van ‘De Slimste Mens’, en dat kwam met name door Rikkert en Joost. Ik vind Rikkert een held, daarom heb ik die tweet ook geplaatst. Bovendien hoop ik dat hij over nog weer 15 jaar gewoon ‘dertien in een dozijn’ is. Want pas dán hebben we echt stappen gemaakt. En dat mijn tweet op moment van schrijven 59 retweets 349 hartjes heeft, geeft me hoop voor de toekomst.

*Geschreven voor #NouveauNL , onderdeel van #DPGmedia*