Je bent een ‘lover’ of een ‘hater’: Valentijnsdag

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Ik hoor bij de lovers. Maar ja, ik sta dan ook bekend als een ‘sucker for romance’. Ik smelt compleet weg bij Budweiser commercials en huil als ik op YouTube een romantisch huwelijksaanzoek zie van mensen die ik nog nooit heb gezien. Bovendien ben ik overtuigd aanhanger van het credo ‘het is elke dag feest, je moet alleen wel zelf de slingers ophangen’.

Veel data om te onthouden

Vanuit dat idee benut ik elk excuus om ongegeneerd romantisch te kunnen zijn. Gevolg voor Lief is dat hij niet één maar vier datums moet onthouden: onze eerste online kennismaking, onze eerste offline kennismaking, de datum dat hij mij ten huwelijk vroeg, én, last but not least: onze trouwdag. Gelukkig heeft hij een goed geheugen én een telefoon waar alles in staat. Want vergeten levert geen bonuspunten op, zeg maar 😉

Ik hou niet van verrassingen

En dus vieren we ook Valentijn. Soms uitgebreid, bijvoorbeeld met een weekend weg. Niet door een uur van tevoren ‘verrassing!’ te roepen trouwens, want mij ‘last minute’ vertellen dat ik voor drie dagen moet inpakken, heeft een a-relaxed effect. Op mij, en daarmee ook op mijn omgeving. Want waar gaan we heen, wat voor weer is het, is het luxe of casual, gaan we sjiek uit eten en hoe lang zijn we weg? Dat soort vragen.

Timemanagement is niet mijn sterkste kant

Maar meestal is het een kaart met een cadeautje. Of lekker uit eten. Heel soms probeer ik zelf iets. Zo bakte ik een paar jaar geleden een hartvormige chocoladecake met daarop de eerste letter van zijn voornaam.

Maar dat moet ik dan wel goed plannen. Want ook al weet ik natuurlijk al jarenlang wanneer het Valentijn is, ik ben een uitblinker in het mezelf lastig maken qua planning. Het gevolg: ik kan alleen nog maar iets regelen via Greetz & Co, want anders heb ik het niet op tijd in huis.

Nu zóu dat reden kunnen zijn om te zeggen: ‘Maar dan maak je toch zelf iets? Is ook veel leuker!’ Dat zou inderdaad kunnen, ware het niet dat al het creatieve knutseltalent in onze familie mijn genen hebben overgeslagen. Het feit dat ik vroeger met Sinterklaas surprises kocht in plaats van zelf te maken, zegt genoeg hè? Soms was mijn surprise zelfs duurder dan het cadeautje maar dat heb ik nooit opgebiecht.

Thanks, but no thanks

In een grijs verleden is het me ook twee keer gebeurd dat ik iets kreeg van een ‘geheime aanbidder’. Helemaal Valentijn! Leuk! Romantisch! Na wat speurwerk om de identiteit te achterhalen bleken zowel de collega als ‘de meneer die ik kende van de kroeg’ niet echt geschikt datingmateriaal. Het bedankje heb ik daarom achterwege gelaten.

Single met Valentijn

Ik ben ook weleens single geweest met Valentijn. Zag ik ineens overal kleffe stelletjes. Dan is Valentijn stóm. Wat niet stom is, is om dan één of twee of drie andere single vriendinnen te ritselen en de stad in te gaan: samen uit eten, wijn drinken en álle voordelen van het single leven nog eens benoemen, zoals daar zijn: het alleenrecht op de afstandsbediening, het zalige gebrek aan schoonfamilieverplichtingen en flirten met iedereen die je leuk vindt. Of samen met die vriendinnen thuis afspreken en daar met chocola en wijn op de bank kruipen om vervolgens schaamteloos chicklit-films te kijken. Drie achter elkaar. En geen vent die daar wat van vindt.

Commercieel gedoe

En aan de ‘haters’: Ook al is het commercieel, maakt dat echt wat uit? Het gaat er toch om dat jouw gevoel erbij oprecht is? Vier gewoon de liefde! En doe dat vooral heel veel vaker dan enkel vandaag.

Happy Valentine 😉