Hoe zijn doodgewone gesprekken zulke mijnenvelden geworden?

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Ik zit te wachten op een afspraak en scroll daarom maar weer eens door Facebook en Instagram. Ik lees berichten van ‘ON-ers’, Onbekende Nederlanders, ‘BN-ers’, Bekende Nederlanders en glossy’s. Ik lees daarbij ook de reacties, net zoals ik die onder mijn eigen schrijfsels lees.

Kun je het nog goed doen hier?
Tijdens het lezen, dringt zich langzaam een vraag aan me op: Mogen we érgens nog iets van vinden? Een mening hebben en die uiten? Het lijkt er niet op. Tenzij je onberispelijk politiek correct bent. Alleen, dat is iets wat in onze samenleving heel moeilijk, zo niet domweg onmogelijk, geworden lijkt. Maar goed, dan kun je een poging wagen. Waarbij nadrukkelijk geen garanties bestaan want zelfs als je denkt niemand aan te vallen, val je toch altijd wel iemand aan. Laat staan als je van tevoren heus wel weet dat het qua politieke correctheid niet zo lekker scoort. Berg je dan maar want je wordt links en rechts om je oren geslagen.

Afgelopen week zag ik bij de Albert Heijn XL waar ik altijd kom een Facebook post zoals ik die wel vaker zie:

bron: voedingscentrum

Betutteling
In no time kwamen de reacties: ‘betutteling ten top!’, ‘waar gaan het heen?!, ‘bepaal ik zelf wel!’ etc.  Ik snap dat oprecht niet. Er stond nergens ‘Drink dit niet’. Het enige wat ze doen, is werken aan bewustwording. Wat is daar mis mee? Het lijkt me eerder noodzakelijk. Het aantal mensen dat (ernstig) overgewicht heeft, diabetes type 2 en andere ‘welvaartsziekten’, het neemt hand over hand toe.

Voorlichting over geld lenen, idem dito
Mensen die amper geld hebben, en toch op afbetaling bij één of ander postorderbedrijf bestellen. Op afbetaling uiteraard.  ‘Want dat kost maar €25,- per maand’. Dat ze zich scheel betalen aan woekerrente, daar staan ze niet bij stil. Waarom is dat betutteling?

Over taalgebruik mogen we het ook niet hebben
Je mag niet meer aan iemand refereren met de woorden/ hij/zij, hem/haar. Want dan denk je in stereotypen, stop je mensen in hokjes. Dat is slecht. Als je zegt dat je hersenen daarvan in een taal-stuip schieten (zoals bij ondergetekende) dan ben je transfoob. Hoé dan? Want het interesseert mij werkelijk geen biét of een jongen een ‘Frozen-jurk-met-tiara’ draagt, en een meisje bij de jongenskleding shopt. Whatever makes you happy.     

En hetzelfde geldt voor grammatica
De roemruchte ‘d’, ‘t’, en ‘dt’, het verschil tussen jou en jouw, tussen ik en mij… Je mag er niets van vinden want de inhoud is belangrijker dan de vorm. O ja, en ik ben een elitaire snob omdat ik vind dat je echt meer indruk maakt als je commentaar niet wemelt van de stijl- en spellingfouten.

Prima, beperken we ons tot ongevaarlijke onderwerpen
* Vakantie! O nee, dat kan niet. Veel mensen lijden aan vliegschaamte. Niet te verwarren met vliegangst.
* Eten! Mwah, not so much. Ik weet niet 100% zeker of mijn links-en-rechts-misselijk-gedraaide-sojabonen verantwoord zijn. En ik steek er ook mijn handen niet voor in het vuur dat mijn eieren écht van een boerderij komen waar de kippen elke dag lekker buiten scharrelen.
* Tuinieren dan! Nee, doe maar niet. Ik vrees met grote vreze dat ergens iemand een onderzoek heeft waaruit blijkt dat ik mijn ogen uit mijn kop moet schamen voor mijn Franse houtsnippers

En voor je nu heel blij roept ‘het weer!’: heb je het nieuws een beetje gevolgd lately?
Iets met klimaatverandering en protestmarsen…

Nou ja, het wordt wel lekker rustig zo overal, dat is misschien ook weleens fijn 😉