Hoe komen we hier onderuit?

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Het is betekenisloos geworden, inhoudsloos. Soms ook awkward. En onhandig, dat ook. Ik heb het over ‘zoenen’ mensen. Meer specifiek over ’sociaal zoenen’.

Je kent ze wel: de ‘hallo-hoe-gaat-het-met-je-zoenen’ op de sportclub. De familieleden die je nooit ziet en op een verjaardagsfeest ineens allemaal moet zoenen. De zoenen met vage bekenden en concullega’s op netwerkbijeenkomsten en, de meest ongemakkelijke van allemaal (want ‘veel’): de Nieuwjaars-, verjaardags- en andere-werkgerelateerde-bijeenkomsten-zoenen. Met collega’s, semi-zakelijke zoenen dus.

Reken het zelf maar uit

Lief kijkt me altijd ietwat verbaasd aan als ik er me er weer eens over beklaag. Zó erg is dat toch niet? Nou en of het wel zo erg is. Neem ons eigen bedrijf, daar zijn we met een mens of zestig. Hij hoeft alleen de dames te zoenen, ik dames én heren. En meer dan de helft is van het mannelijk geslacht. Ergo: ik moet ongeveer drie keer zoveel mensen zoenen. Maal drie. Maal twee keer, want: bij aankomst én bij vertrek. You do the math.

Wat het nog een graadje erger maakt, is dat ik vaak niet weet of het links-rechts-links of juist rechts-links-rechts wordt. Met als gevolg dat sommige van die lippen rakelings langs mijn eigen lippen gaan. Voor mij een absolute ‘no-go’.

Fijn, zo’n kopstoot

Ik vind het ‘betekenisloos’ omdat je ergens los in de lucht zoent, constant in de vurige hoop geen ongemakkelijk fysiek contact te krijgen. En als iets betekenisloos is, waarom zou je het dan doen? Mijn lieve Belgische collega’s geven trouwens twee zoenen, dat is al beter. Alleen zit ik soms al zo in dat ritme van drie dat ik ook hén drie zoenen geef. En dan krijg je dus van die awkward momenten. Hoofden die stoten. Of een hoofd dat alweer een terugtrekkende beweging maakt terwijl ik nog naar rechts, of links, beweeg voor die derde zoen en dus in de lucht sta te zoenen.

Baarden en ander ongemak

En wat te denken van mensen die allebei een bril dragen, mannen met baarden, mensen die roken (net voor ze binnenkomen doen ze de sigaret uit en ik mag een rookwalm zoenen, yuk!) en mensen die meer zweten dan me lief is? Serieus, ik kan zó veel redenen bedenken waarom we hier gewoon collectief mee moeten stoppen…

Don’t get me wrong…

Ik vind zoenen heerlijk. Alleen wel met mijn eigen vent. Daar zit gevoel achter. En als ik mensen die ik graag zie een zoen geef, zit daar ook gevoel achter. Een ander gevoel natuurlijk, maar wel een goed gevoel.

Geen Golden Retriever

Bij mij is het dus één zoen. Op de wang. En als ik je lief vind, of gewoon graag mag, krijg je een knuffel. Maar geen twee zoenen, en al helemáál geen drie. Ik ben geen kwispelende Golden Retriever die zonder aanziens des persoons iedereen aflebbert. Ik heb niet voor niks poezebeesten; kieskeurigheid is een deugd.

Friendly reminder

Aan al mijn collega’s en zakelijke kennissen etc.: tegen de tijd dat de feestdagen komen, en mijn verjaardag in aantocht is, ‘repost’ ik deze blog nog wel een keer.

Koop een button

ps: mocht je nu niet assertief genoeg zijn om dit aan te geven, er schijnen buttons in omloop te zijn met de tekst “1x is genoeg, 2x mag”. 

*Geschreven voor Nouveau. Publicatiedatum 2 september 2017*